آرى ؛ انسان مىتواند با آماده ساختن خود براى ظهور و به دست آوردن انتظار راستين ، همهء خوبىها و ارزش‌ها را داشته باشد ؛ زيرا كه « چون صد آيد ، نود هم پيش ما است » . با به دست آوردن انتظارِ راستين - كه به بيان رسول گرامى خدا صلى الله عليه و آله و سلم برترين جهاد و كوشش امّت است - انسان مىتواند از رذايل اخلاقى دور شده و با به دست آوردن قدرت‌ها و نيروهاى فوق‌العاده ، به حيات و زنده بودن راه يابد . بديهى است كه « نابرده رنج ، گنج ميسّر نمىشود » . بنابراين ، زائران گرامى بايد به شور و شوق و علاقهء خود به امام زمان عجّل اللَّه تعالى فرجه و ظهور آن بزرگوار هر چه بيشتر بيفزايند . در اين صورت از حضرت امام رضا عليه السلام پيروى نموده‌اند . براى روشن شدن اين مطلب ، شعر دعبل را آورده ، سپس به نكاتى در اين باره مىپردازيم : اشعار دعبل در خدمت امام رضا عليه السلام دعبل در « تائيّه » بيشتر از غصب حقّ خاندان پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم سخن گفته است . از جمله در اين دو بيت كه حضرت امام رضا عليه السلام را سخت اندوهگين و محزون گردانيد و اشك ايشان را جارى كرد : بيت اوّل : أرى فَيْئَهُم فى غَيْرهِم مُتَقَسِّما * وَأَيدِيَهُم مِن فيَئهِمْ صَفِراتِ من ، حق خاندان عصمت عليهم السلام را تقسيم شده نزد ديگران مىبينم و دست‌هاىشان از حقّ و اموالشان كلًا خالى است . هنگامى كه حضرت امام رضا عليه السلام اين بيت را شنيدند ، گريه كردند و فرمودند : صَدَقْتَ يا خُزاعي . اى دعبل ؛ راست گفتى . بيت دوّم :